Autoestimuaren etsai handi bat negatiboa edo ezkorra izatea da, edo egoera bakoitzean txarra dena ikustea. Horregatik, betaurreko hauen bidez, haurrei lagunduko diegu positiboagoak izaten, eguneroko zailtasunetan aukerak ikusten eta norberaren eta besteen ezaugarri positiboei erreparatzen, akatsak bakarrik ikusi ordez.
Ikasturte honen hasieran, BIHOTZ ONA lelopean d enboraldi berezi honetan bizi izan ditugunak konparitu ditugu eskolan. Bai eskolako txikiek bai eskolako zaharrenek garai honetan egindako deskubrimenduen inguruan hitz egiteko aukera izan dute.. MILA ESKER guztioi egindako gogoetarengatik!
#corpasión #elpilarikastetxeairun #bihotzonaelpilar
Denok gara baliotsuak geure kabuz;
Batzuetan uste baino askoz gehiago.
Sastrakadi lorategi batean, belar eta sasi artean, arrosa
zuri bat agertu zen ezerezetik. Zuria zen, elurra bezala, petaloak
tertziopelozkoak ziruditen, eta goizeko ihintza hostoen gainean distiratzen
zuen, kristal distiratsu gisa. Berak ezin zuen bere burua ikusi, horregatik
ez zekien zein polita zen. Egunak aurrera joaten ziren, arrosaren
inguruan zeudenak haren perfekzioa miresten zuten bitartean: lurrina, petaloen
leuntasuna, harmonia… Arrosa ez zen konturatzen ikusten zuen guztiak harekiko
gorespenak zituela. Inguratzen zuten belar txarrak liluratuta zeuden haren
edertasunarekin, eta bere usainak eta bere dotoreziak sorginduta zituen guztiak.
Egun eguzkitsu eta bero batean, neska bat lorategian
paseatzen ari zen, ama lurrak zenbat gauza eder oparitzen dizkigun pentsatuz.
Bat-batean, arrosa zuri bat ikusi zuen lorategiaren alde baztertuan. Arrosa
zuria ihartzeko arriskuan zegoen.
–Egun batzuk dira euririk egiten ez duela, pentsatu
zuen – bihar hemen geratzen bada, ihartu egingo da. Etxera eramango dut eta
oparitu didaten pitxer eder hartan jarriko dut.
Eta halaxe egin zuen. Bere maitasun guztiarekin,
arrosa uretan jarri zuen, koloretako kristalezko pitxer txiki batean, eta
leihora hurbildu zuen. -Hemen utziko dut, pentsatu zuen —horrela iritsiko
baitzaio eguzki-argia—. Neskak ez zekien, ordea, leihoko islak inoiz ezagutu ez
zuen bere buruaren erretratua erakusten ziola arrosari.
-Ni naiz? Pentsatu zuen arrosa zuriak. Apurka-apurka,
haren hostoak, lurrerantz okertuta, zuzenduz joan ziren, eta berriro ere
eguzkira begiratzen zuten; horrela, poliki-poliki, bere silueta liraina
berreskuratzen joan zen. Erabat berrezarrita egon zenean, kristalari begira,
lore ederra zela ikusi zuen, eta pentsatu zuen: Ene! Orain arte ez naiz
konturatu nor nintzen, nola egon naiz hain itsu?
Arrosak bere egunak bere edertasuna ikusi gabe igaro
zituela ikusi zuen. Bere buruari begiratu gabe, nor zen jakiteko. Benetan
nor zaren jakin nahi baduzu, ahaztu inguruan ikusten duzuna eta begiratu beti
zure bihotzean.
Gogoetarako galderak:
(Guztion artean berriz istorioa kontatu)
Zein da ipuin honen mezua? Zer esaten digu?
Hasieran arrosa lorategiaren alde baztertu batean eta sastraka artean
zegoen bere burua ez zuelarik ikusten. Bukarean etxeko toki zaindu batean
zegoen bere islaren kontzientea zelarik. Tokiak, hau da, non gauden eragina al
du gugan? Nola zaindu dezakegu non gauden? Zein girotan hobeto gaude?
Ipuinaren bukaeran bihotzean begiratu behar dugula esaten zaigu. Zer esan
nahi du hori? Zer ikusi dezakegu gure bihotzetan?
(Bideo ikusi aurretik tituloa irakurri eta hilabete honetako LELOa gogoratuko dugu)
LELOA: Zugan sinets ezazu. Zure burua bilatu… aurkitu… eta asko maite ezazu
BIDEOA: Birsortu zure bizitza: benetako sormena zugan dago.
BIDEOAren inguruan GOGOETA egiten:
-Bideoa ikusi eta gero, zer sentitzen duzu? Zer sortzen du zugan?
- Zein da zure ustetan bideoak eman nahi duen mezua?
-Azaldu diren gauza guztien artean, zein hitz edo irudi zure
arreta deitu dute?
- Aipatzen diren gauza guztien artean, zeintzuk behar ditugu gure bizitza osoa
izan dadin? Ba al dago bideoan esaten ez den zerbait zuretzat garrantzitsuena
dena?
Zugan sinets ezazu. Zure burua bilatu… aurkitu… eta asko maite ezazu
Une batez begiak itxi eta nolakoa zaren pentsa ezazu. Zer bereizten zaitu besteengandik? Zertan zara trebea? Zerekin gozatzen al duzu? Zer daukazu besteei erakusteko? Guztiok dugu altxor bat geure barnean eta guztiok abileziak ditugu gure barruan. Trebetasun desberdinei esker gizarteak aurrera egiten du. Imajinatzen al duzu guztiok matematikatan trebeak izango bagina, baina oso txarrak eskulanetan? Mundua zehatza eta kalkulatua izango litzateke, arte lanik gabekoa, tristea… Beraz, argi izan guztion abileziak ezin bestekoak direla eta besteekin elkarbanatu behar ditugula. Zuk ere zeure abileziak dituzu. Hortaz, guztion artean mundua kolorez betetzen dugu.
Zeure buruari galdegiozu: “Zertan naiz ona? Zein dira nire abileziak?” Zuk egiten duzun edozein gauza balio du, gauza asko baitaude: margotzea, dantzatzea, kantatzea, kirolak egitea, lagunak izatea, besteen aurrean hitz egitea, ordenagailua erabiltzea, argazkiak ateratzea, sukaldatzea, naturaz gozatzea…
Eta zu, zertan zara trebea?
Gogora ezazu: Zugan sinets ezazu. Zure burua bilatu… aurkitu… eta asko maite ezazu
✔ Bizitzaren alde bihotza jar ezazu.
